24 maart 2007, Amsterdam

Wat is jouw achtergrond?

Ik kom uit het Zuid-Westen van Nigeria. Ik heb daar 20 jaar van mijn leven gewoond en woon nu ongeveern 6 jaar in Duitsland. Ik ben 25 jaar. Ik studeer Antropology en maak muziek.

Wat inspireert jou om muziek te maken?

Alles. Het leven. De mensen om mij heen. Mijn ervaringen in het verleden en mijn ervaring van nu. Mijn vrienden en muziek in het algemeen. The whole package.

Naar watvoor muziek luister je zelf?

Ik luister voornamelijk naar Nigeriaanse muziek. Vooral tradionele en etnische muziek. En ik luister naar soul en reggae.

Duitsland is een stuk soulvoller dan wij denken. Maar als je praat over soul uit Duitsland klinkt dat niet erg overtuigend. Hoe zie jij dit?

Ik vind dat mijn soul niet uit Duitsland komt. Ik voel mij helemaal Afrikaans en geen Duitse. Mijn roots liggen in Nigeria, maar mijn moeder is half Duits. Ik begin nu wel een beetje aan de Duitse cultuur te wennen, maar het is zo anders dan in Afrika. Veel killer. Maar leven in Duitsland heeft natuurlijl wel zijn voordelen. Ik probeer me aan te passen voor zover het kan. Ik praat ook Duits. Maar ik wil niet compleet inburgeren omdat mijn soul en hart in Nigeria liggen. Ik moet zelf blijven weten wie ik ben en niet mezelf anders voordoen dan dat ik ben. Tuurlijk pas ik me wel aan en gedraag me zoals mensen willen dat ik mij gedraag maar ik zal nooit veranderen.

‘Blijf eerlijk tegen jezelf. Het draait allemaal om de waarheid.’

Treed je ook op in Nigeria en andere Afrikaanse landen?

Ik heb alleen nog in Nigeria opgetreden. Afgelopen december heb ik een kleine tour gedaan door Nigeria, Het was voor mij de eerste keer daar en het was heel inspirerend. Het voelde allemaal heel comfortabel omdat ik weet dat de mensen daar mijn liedjes begrijpen omdat ik ook uit Nigeria kom. Als ik met een verhaal kom weten zij dat ik het niet heb verzonnen. Ik weet namelijk wat het is om geen geld te hebben. Ik praat in mijn liedjes over bepaalde dingen waar zij zich mee kunnen identificeren. Ik kreeg van het publiek daar zoveel positieve energie. Ik zou daar graag weer perfromen maar het kost enorm veel geld om daar te komen.

Hoe zijn je optredens gegaan in Europa?

Nou, Paris was overweldigend! Het was echt leuk. Ik was gewoon geschokt door de reacties van het publiek. Ik had echt het gevoel dat ik gewoon weg moest daar! In Tilburg was het een beetje kalm vanuit de publiekskant. En de mensen in Amsterdam zijn erg oplettend. Ik heb het gevoel dat zij echt naar mijn muziek luisteren en niet gewoon maar een feest afgaan en dronken willen worden. Ik waardeer dat echt.

Wie heeft jou gestimlueerd om proffesioneel te zingen?

Ik heb voorheen altijd gewoon een in faciliteit met andere buitenlanders. Mijn buurvrouw daar hoorde mij altijd zingen. Ik had een kleine microfoon en taperecorder gekregen waar ik altijd mee in de weer was. Zij vroeg aan me waarom ga je niet verder in de muziek? Ze kende iemand die werkte in de muziekbusiness en heeft mij geintroduceerd aan hem. Dat was het eerste contact richting professioneel zingen maar er is niks uit voort gekomen. Uiteindelijk heb ik mensen leren kennen uit mijn eigen netwerk en is het balletjes vanzelf gaan rollen. Maar mijn buurvrouw van toen heeft mijn talent erkent en ervoor gezorgd dat ik mij ging focussen op muziek maken.

Wat breng je altijd mee als je op tour bent?

Ik probeer altijd al mijn liefde mee te brengen. En al mijn emtoties. Ik wil graag echt blijven, en geen masker op het podium dragen. Ik wil gewoon mezelf brengen zoals ik ben. Dat is het belangrijkste voor mij.

Wat doe je in je vrije tijd?

Ik ben altijd bezig met muziek. Maar daarnaast studeer ik en lees ik boeken.

Waarom heet jouw debuutalbum ‘Victim of Truth’?

Ik heb de titel gekozen omdat het in zekere zin op mij van toepassing is. En veel anderen kunnen zich ermee identificeren. Slachtoffer omdat ik altijd geconfronteerd wordt met mijn negatieve kant, mijn schaduwkant. Veelste vaak levens we in leugens. We gedragen ons anders dan we zijn en zijn zo niet eerlijk tegen elkaar en tegen jezelf. We weten dat het een leugen is maar we willen het ontkennen omdat het veel energie kost om te veranderen. Ik heb mezelf er vaak op betrapt dat ik loog om cool te zijn. Aan het einde van de dag voelde ik mij verbitterd. Voor mij gaat het allemaal om de waarheid. Eerlijk zijn tegen jezelf en anderen.

Wat is de boodschap achter de single ‘Stand Strong’?

Dat liedje gaat over het verwerken van pijn. Omdat dat hetgene is wat jouw karakter vormt en wat je hoop geeft. Het leidt tot watvoor persoon je wordt. Hoe je bent. Die track is voor de mensen die geen zin meer in het leven zien. Ik heb dat liedje in eerste instantie voor mezelf geschreven maar ik weet dat mensen zich kunnen indentificeren met dat nummer. Ik gebruik mijzelf ook als een soort test object. Als ik positief reageer op een nummer dan kan ik het aan de wereld geven.

Wat is jouw droom?

Mijn droom is dat iedereen eerlijk is tegen zichzelf. Het gaat allemaal om de waarheid. Aan het einde van de dag ga ik voor de deur staan en ga ik bidden en bekennen aan God. Ik bid elke morgen om de dag te beginnen of als ik op het podium moet. Ik weet niet waarom maar daar draait het echt om. Eerlijkheid.

Download nu de editie TED waar bovenstaand interview in is verwerkt: Klik!

30 oktober 2006, Amsterdam

Di-rect gaat op hun nieuwe plaat terug naar hun roots. Weinig poespas alleen de instrumenten van de bandleden op hun nieuwe album. TED sprak met Spike en Bas over hun roadtrip door Amerika, hun nieuwe plaat en Don Diablo.

Vertel eens wat over jullie nieuwe album?

Spike: Er komen dertien liedjes op het album. De eerste uitgebrachte single van het album hebben we goed over moeten nadenken. Wij hebben nu ruim een jaar niks van ons laten horen. Dus je moet goed nadenken waarmee je terug komt. En wij hopen dan dat de mensen ons nog steeds tof vinden en dat ze onze plaat kopen.

Bas: Waar de keuze eigenlijk om gaat: je kunt op tweemanieren je nieuwe materiaal promoten. Het is een diverse plaat en er staan heftige en subtiele liedjes op. En dan is de keus van ga je met een subtiele single starten of met iets rauws. Daar hebben we nu gewoon verschillende meningen over.

Wat hebben jullie de vorige keer gedaan?

Bas: Twee platen geleden bij Adrenaline hebben we gekozen voor Hungry for love. Dat zit er een beetje tussenin.

Spike: Ja op onze vorige plaat hebben we best wel op safe gespeeld. En als eerste single best wel een allround midtempo nummer gekozen. We willen geen risico nemen en gaan voor een toegankelijke track die het album wel represent. Omdat we eigenlijk nu met deze nieuwe plaat heel terug gaan naar de basis waarmee we ooit zijn begonnen. Dus geen overproductie, geen extra strijkers, synthesizers, niks. We hebben twee gitaren, een basgitaar, drummer, een zanger en ik doe dan tweede stem. Die benadering is al heel anders en bijzonder voor ons. Dus misschien is het ook wel leuk om met iets onverwachts meteen uit te komen. Want die plaat, ik denk niet dat mensen denken van wow dit is een nieuwe Di-rect. Maar je hoort wel een volwassen band die goed op elkaar is ingespeeld en eerlijke muziek.

Bas: Geen extra samples of koordjes. Gewoon Di-rect.

Spike: What you see is what you get.

Geen samenwerkingen met Don Diablo?

Bas: Nee, naar wel grappig want het is nu wel een maatje van ons.

Spike: Ik heb ook wel wat gastoptredens gedaan bij hem in zijn shows. Heel tof maar dat is echt een andere wereld.

Bas: We hebben het in het begin er wel over gehad om hem te betrekken bij dit album. En ik sluit het ook zeker niet uit dat er misschien in de toekomst een samenwerking tot stand komt.

Spike: Met heel de band dan.

Bas: Ja precies. Maar met deze plaat kwamen we allemaal toch tot de conclusie dat de meeste liedjes het beste naar buiten kwam als deze in de meest pure vorm werden opgenomen. En dan wordt het ook weer een minder een geheel als op een track dan een dj een moderne sound aan die song geeft. Het album klinkt zeer zeker modern maar dan met de middelen die binnen ons bandje voor handen zijn. Ik denk dat samenwerkingen met dj’s over het algemeen het beste lenen voor specifieke gelegenheden. We zitten musicaal wel goed met Don op een lijn dus de kans dat er een keer iets heel tofs uitkomt is groot.

Duiken jullie wel eens met hem de studio in?

Bas: We hebben al eens een poging gedaan. Maar dat ketste een beetje af. We hebben een liedje dat inmiddels niet meer op ons nieuwe album staat. En dat was in het begin van het schrijfproject. De track viel een beetje buiten de boot bij de rest van de liedjes. Dus we dachten we geven het aan Don en kijken wat hij ermee doet. Misschien dat we zo tot iets konden komen. Toen werden er opeens aan alle alarmbellen getrokken bij de platenmaatschappij. Zij vonden het liedje zo sterk dat ze hem op het album wilden hebben. Dus bij Don Diablo is het op hold gezet. Maar achteraf is het liedje dus alsnog afgevallen en had Don dus eigenlijk zijn ding kunnen doen.

Spike: In het begin van zo’n plaat ben je toch een beetje zoekende. Waar wil je heen met dat album. En als je de demo’s terugluistert van een half jaar geleden aan het begin, dan hoor je onwijs de Chili Peppers erin terug. Meer punky achtig. In die periode hadden we nog weinig tracks. En naar mate de tijd verstrijkt en je meer gaat schrijven, komt er een lijn en gaan dingen afvallen ook al is het een sterk liedje. Dat past dan niet meer erbij. Dus er liggen al een aantal liedjes gewoon op de plank. En wie weet releasen we die nog een keer.

Bas: Er zijn meerdere gelegenheden om zoiets te doen. We gaan straks volop singles uitbrengen met deze plaat en daar moeten ook b-kanten op komen. Mogelijkheden zat.

Heeft het concept van het nieuwe album te maken met jullie trip in Amerika vorig jaar?

Bas: Tijdens onze trip in Amerika hadden wij ook niet de luxe die wij hier gewend waren. En was het ook echt twee gitaren, een bas, drummer en zangers. In principe ben je verwend geweest al die jaren. En dan is het gewoon weer een stap terug. Wat een groot verschil was is dat wij in Nederland altijd hetzelfde tempo speelden, alles strak en daar in Amerika was het hup in een busje, laden, opzetten en spelen maar. Je krijgt te maken met het ouderwetse muziek maken. En dat heeft een deel te maken gehad met de nieuwe plaat.

Spike: Ja het album is daaruit voortgevloeid. In Amerika hadden we niks extra’s. Normaal bij een liveshow zijn er bijvoorbeeld extra synthesizers. Maar in Amerika is er toch een soort van inspiratie ontstaan. Het voelde goed, gewoon weer het bandje zoals we zeven jaar geleden zijn begonnen.

Bas: Het is allemaal op MTV uitgezonden. En aan het einde van elke aflevering werd kwam er een stuk van een optreden. En dat klonk ook gewoon top. Het had iets puurs, iets rauws, het klopte gewoon allemaal. Als die plaat ook zometeen uitkomt, is het eerste wat we doen drie maanden een theatertour door heel Nederland. En dat sluit ook weer mooi aan zonder alle toeters en bellen.

Spike: Dat is het toffe ook van deze plaat. Normaal hadden we onbegrensde mogelijkheden met soundjes. Zo groot mogelijk.

Bas: Er waren soms wel zes gitaren per liedje. Tegelijkertijd.

Spike: En nu waren er maar twee gitaren die van mij en Tim. Dus het was elke keer weer een nieuwe uitdaging om het beste uit jezelf te halen om zo sterk mogelijk over te komen zodat die track overeind blijft. Het is een echte rock en roll plaat!

Vertel eens wat meer over die tour.

Het staan 32 shows gepland. De eerste is 17 januari geweest en de reacties waren goed! Het is ook weer een nieuwe uitdaging. We houden het voor de pauze echt klein, dus voornamelijk akoestisch. En dan na de pauze, wat ook voor ons nieuw is een pauze. Maar daarna dus gaan we ons helemaal in de sound van ons nieuwe album storten. Spike heeft een herkenbaar gitaargeluid op de plaat en deze komt dan ook goed naar voren.

Foto’s gemaakt door: Melissa Scholten

Download nu de editie TED waar bovenstaand interview in is verwerkt: Klik!

Welcome in my world
| work | passion | portfolio | vision | life |

… stay tuned.

30 oktober 2006, Amsterdam

Afgelopen zomer heeft Dj Chuckie weer vele events bezocht om zijn muziek te laten horen. Hij heeft afgelopen 31 augustus zijn eerste Dirty Dutch CD, Dirty Dutch Propaganda! Vol 1, gelanceerd. Dit was tevens een preparty voor het besloten Dirty Dutch final concert op 25 november op een exclusieve locatie in Amsterdam. Betekent dit het einde voor de Dirty Dutch reeks?

Hoe gaat het met je?

Ja heel goed. Ik heb net een kleine vakantie achter de rug. Ik had die vakantie ook echt nodig. Ik heb een erg drukke zomer gehad. Veel opgetreden, ook in het buitenland. En daarbij heb ik veel platen gemaakt voor mijn eerste Dirty Dutch album. Waarvan op dit moment is alleen nog de limited edition verkrijgbaar is. Volgens mij is die al uitverkocht zelfs.

Krijgt dit album een vervolg?

Ja, ik blijf er mee doorgaan. Het wordt een hele serie. Het is de bedoeling dat er elk jaar een uitkomt.

Op 25 november is het Dirty Dutch final concert.

Ja, dat klopt. Dit is tevens ook de commerciële releaseparty van de Dirty Dutch Propaganda! Vol 1 CD. En het is niet het laatste Dirty Dutch concert hoor. Ik wil het elk jaar blijven doen. Vorig jaar stonden we in de Heineken Music Hall. En dit jaar op een nu nog geheime locatie.

Komen er nog gastoptredens bij het concert?

Nou dat mag ik niet zeggen. We hebben wel een heel leuke act. Het wordt erg verrassend. Maar ik mag er verder niks over loslaten.

Je was bij de TMF Awards 2006 genomineerd voor Best Dance Act. Vind je jezelf daartussen passen?

Ik vind het niet helemaal onterecht. Ik had eerst zoiets van; hmm Best Dance… Maar toen ik naar het lijstje Best Urban keek zag ik dat het allemaal live artiesten waren en er geen een Dj tussen stond. Ik zelf draai natuurlijk ook veel meer dan alleen urban, dus dan past het weer wel. Je zou me net zo goed als Beste Pop Act kunnen nomineren. Ik vond het in ieder geval een hele eer om tussen de nummer 1 (Tiesto red.) en nummer 3 (Armin van Buuren red.) van de wereld in te staan. Ik maakte in ieder geval geen schijn van kans tegen Tijs!

Dit jaar bij de BNN Urban Awards ben je genomineerd voor Beste Club Dj en Beste Download, Slette Houwe. Denk je dat je meer kans maakt op een award dan bij TMF Awards?

Ja ik denk het zeker wel. En als het me niet lukt, dan vind ik het in ieder geval al dope dat ik twee keer genomineerd ben. Maar we zullen zien 1 november.

Waarom sta je dit jaar niet op Innercity?

Dat komt omdat Innercity dit jaar een andere muzikale richting op gaat. Alle echte grote internationale namen hebben ze ook geschrapt. Ik vond Innercity altijd een goed evenement om te draaien. Maar ja, nu heb ik Mysteryland he? Daar had ik dit jaar een mooi eigen podium. Dat was heel gezellig en was ik zeker blij mee. Het zou wel leuk zijn als ik volgend jaar Sensation White deed haha.

Waar ga je je nu op richten?

Ik ben echt een grote muziekjunk dus ik ga me nog meer op muziek richten dit en volgend jaar. Alles wat ik doe moet met muziek te maken hebben. Dirty Dutch wordt ook een platenlabel en daar gaat nog heel wat spannends op gebeuren. Ik ben nu ook bezig om me op het buitenland te oriënteren want ik wil meer internationaal gaan doen. Europa heeft muzikaal nog zoveel te bieden. Ik houd zelf vooral van Engeland. Mijn roots zitten ook in de Engelse muziek. En zolang ik door kan gaan met muziek maken zie je mij niet stoppen!

3 juli 2006, persconferentie Sensation Black, Arena Amsterdam

Sensation Black 2006: hardcore vs hardrock

Sensation Black is in aantocht en TED was aanwezig bij de persconferentie in de Koninklijke Lounge van de Amsterdam Arena. Met zicht op het decor mocht TED hardcore dj Rob Gee, en Biohazard’s Billy Graziadei en Scotty ‘ sure shot’ Roberts een aantal vragen stellen over dit bijzondere, jaarlijkse event.

Rob, wat vind je van het concept Sensation?

“Het is geweldig, weet je dat. Gewoon fantastisch dat er zoveel mensen bij elkaar op een plaats zijn. Ze dragen allemaal dezelfde kleur kleding. Het maakt iedereen gelijk aan elkaar. Het decor en geluid zijn ook heel goed.”

Je gaat in samenwerking met ID&T een Sensation in Amerika introduceren.

“Ja, samen met mijn businesspartner Lou hebben wij een bedrijf opgestart: Lofu, Look At Fucking Us. Wij gaan in augustus 2007 een Sensation op Madison Square Garden in New York neerzetten. Het thema is nog niet bekend. Maar het vindt plaats in een soort arena. Er komen alleen geen 40.000, maar 20.000 mensen. Maar het wordt zeker sensationeel. De artiesten zijn ook nog niet bekend. We willen alleen maar topartiesten, dat is zeker. Bijvoorbeeld Tiesto en Ferry Corsten.”

Dit jaar ga je samen met Slipknot en Biohazard een act neerzetten tijdens Sensation Black. Hoe denk je dat het publiek daarop gaat reageren?

“Ik denk dat ze het leuk gaan vinden. Ze zullen eerst geschokt zijn, want het is anders dan de rest van de acts op de avond. Het wordt een soort versmelting van metal, hiphop en hardcore techno. In Amerika heb ik al vaker rock en hardcore met elkaar gemixt en daar wordt het erg positief ontvangen door het publiek. Metal en hardcore zitten eigenlijk dicht tegen elkaar aan. Beiden harde muziek met dezelfde soort intensiteit. We doen trouwens alles live. Zelfs de elektronische beats zijn live. We staan in totaal met acht personen op het speciaal geplaatste tweede podium.”

Hoe heb je de mensen van Slipknot en Biohazard ontmoet?

“Ik ben een grote fan van beide groepen. Mijn manager heeft in een tijdschrift gelezen dat de dj van Slipknot, Starcream, mij verschillende keren noemde in een artikel. Ik heb contact met hem gezocht via het management. En het bleek dat hij mij al een hele tijd in de gaten hield qua muziek. En ik dacht echt ‘wauw!’  Want ik was al tijden een grote Slipknot fan. Ik wilde graag met hem samenwerken. En op zo een soortgelijke manier is het ook met Biohazard gegaan.”

Wat vind je van het Nederlandse publiek?

“De mensen zijn erg verwelkomend. Ik kom hier al regelmatig sinds 1993. Ik vind het leuk hier. Ik probeer ook een beetje Nederlands te leren. De Amsterdam Arena vind ik verreweg de leukste locatie om te draaien. Dit wordt de eerste keer, maar ik heb de arena al wel eens bezocht.”

Ik vroeg aan Duncan Stutterheim, mede-oprichter van ID&T, wiens idee het was om metal en hardcore als act neer te zetten.

“Het was eigenlijk een idee van Rob en mij samen. Wij zijn al erg lang bevriend met elkaar. Ik denk dat het publiek het heftig gaat vinden. De energie van metal en hardcore is gewoon het zelfde. De muziek heeft dezelfde beatsnelheid. Daarom past het goed bij elkaar. Ik wil elk jaar met iets verrassends komen. De kracht van Sensation is om iets nieuws met iets vertrouwds te combineren. Elk jaar moet anders zijn want anders komt het publiek niet meer. En zo’n act is nog niet geweest in Nederland. Ook wilde ik wat meer brede, maar wel harde muziekstijlen tijdens Sensation Black dit jaar.”

Waarom gaat de verkoop van Sensation Black langzamer dan Sensation White?

“Ik denk dat het komt omdat mensen een beetje angstig zijn. Ze weten niet wat ze te wachten staat. Ze denken dat het te hard is. Maar dat valt best mee. We willen het publiek nu ook steeds meer kennis laten maken met het concept door middel van beelden en geluid op onze internetsites. We hebben nu 18 camera’s in het stadion hangen. Deze gaan het feest registeren en binnen drie weken moet de DVD in de winkels liggen.”

Internationaal wordt Sensation ook steeds groter.

“Ja, dat klopt. Sensation White was in België ook meteen uitverkocht en wij denken nu aan een Black editie in België. We zijn twee weken geleden ook in gesprek geweest met Frankrijk en hebben interesse in Italië. In Duitsland waren vorig jaar 12.000 kaarten verkocht en dit jaar zitten we aan de 17.000. Daar zie je al een stijging. De eerste keer in een land is het allermoeilijkst. Daar kennen de mensen het concept nog niet. Dat zullen we ook straks krijgen in Amerika. Maar ook dan willen we proberen de mensen via beelden kennis te laten maken met de productie zodat er meer enthousiasme komt.”

Download nu de editie TED waar bovenstaand interview in is verwerkt: klik

30 juni 2006, Amsterdam

Profeet Elkabas: “Ik blijf draaien tot ik erbij neerval”

D.J. Elkabas, oftwel The Prophet, staat dit jaar als tweede act, na de aftrap van Kai Tracid, op ID&T’s Sensation Black. Het is zijn tweede achtereenvolgende keer. Vorig jaar was The Prophet een maand aan het voorbereiden op zijn set. Wie is de man achter deze dj, met al 25 jaar liefde voor muziek, en wat vindt hij van Sensation Black dit jaar?

Waarom de naam The Prophet?

“Je bent niet de eerste die het vraagt! Mijn moeder heeft mij die naam gegeven aan het begin van mijn carrière. Toen ik voor het eerst ging draaien in 1988 op een groot housefeest in de Jan van Galenhal moest ik een artiestennaam hebben. En ik wist niks zelf te bedenken. Dus ik vroeg het mijn moeder. The Prophet kwam uit een boek dat ze aan het lezen was. En sindsdien heb ik die naam aangehouden. Ik kwam er eigenlijk niet meer onderuit, het feest was zo’n succes en werd steeds vaker geboekt!”

Wat vond je omgeving ervan dat je in de gabberscène terecht kwam?

“Ze begrepen het niet. Mijn ouders waren wel trots. Ze begrijpen de muziek niet maar waarderen mij wel. En over de drugs maken ze zich ook niet druk. Ze weten hoe ik ben. Ze hebben wel vertrouwen in me.”

Wat is het verschil tussen The Prophet en Dov Elkabas?

“Ik ben normaal een beetje rustig, vind ik zelf. Ik gedraag me op het podium gewoon anders dan in het dagelijkse leven.Op het podium moet je een beetje stoer over komen en in het dagelijkse leven hoeft dat niet per se. The Prophet is gewoon een act. En ik ga ook niet dagelijks in een raar kostuum lopen . Ik vind het helemaal niks die dingen, maar op een Sensation Black is dat leuk.”

Je kent de groep Osdorp Posse al een hele tijd. Ze waren ook bij jouw eigen show van X-Qlusive in de Heineken Music Hall. Ben je van plan om je ooit meer op hiphop te gaan richten?

“Met Osdorp Posse ben ik ooit begonnen. Ik doe heel af en toe wat hiphop dingen. Maar je moet je gewoon concentreren op een bepaalde stijl. Anders ga je allemaal verschillende dingen doen waardoor je je niet 200% op een ding kan richten om het te perfectioneren. Ik vind bijna alles leuk. Ik houd van hiphop, hardcore, hardstyle, klassiek, dance, progressive, electro, noem het maar op. Trance raakt me alleen niet. Sommige trance platen hebben wel iets. Het gaat me ook meer om een goede plaat en niet om een bepaald genre. Een plaat heeft iets of het heeft niets.”

Gebruik je daarom door je diverse muzieksmaak ook pseudoniemen voor verschillende stijlen?

“Ja. Ik wil mijn fans ook niet teleurstellen. Mensen bezoeken shows van artiesten voor de bepaalde muziekstijl waar de artiest om bekend staat. Het is belangrijk dat het publiek weet waar ze aan toe zijn. Het klopt dat ik door de jaren heen verschillende acts heb gedaan. The Rose doe ik eigenlijk al een jaartje of tien niet meer. Dat was in die tijd club muziek. Ik draai nu de laatste jaren af en toe progressive onder de naam Rokkwild. Rustiger dan hardstyle, meer voor een wat ouder publiek.”

Je staat voor de tweede keer op Sensation Black. Wat zijn je verwachtingen?

“Ik probeer zo min mogelijk te verwachten. Dan kan het alleen maar meevallen. Vorig jaar kreeg ik alleen maar goede reacties. Stel nou dat ik het helemaal geweldig vind en ik wordt helemaal afgezeken? Dat kan gebeuren. Het maakt ook niet uit wat ik vind en gaat er om wat het publiek wilt. Zonder fans is een dj niets.”

Heeft Sensation z’n hoogtepunt al bereikt?

“White was met 40.000 kaarten binnen drie uur uitverkocht. Dus ik denk het nog niet. Black is nog niet uitverkocht, dat ligt aan het Hardstyle publiek, die staan er om bekend op het laatste moment te beslissen ergens heen te gaan De concurrentie is ook hoog.

De gedachtegang hoe Duncan Stutterheim (oprichter ID&T red.) het concept van Sensation uit, vind ik wel heel mooi.”

Wat vind je van de line up van dit jaar?

“Standaard, maar wel goed. Ik vind het wel een vreemde move van Rob Gee om Kurtis Blow mee te nemen. Het Sensation publiek kent hem niet. Ik ken hem wel en ik vind hem een held. Maar het heeft in mijn ogen geen toegevoegde waarde aan het feest. Rob Gee gaat volgens mij rock doen en daar zitten mensen denk ik niet op te wachten.”

Welke editie vindt je leuker, white of black?

“Ik ben een keer naar white geweest. En ik vond het heel vet en bijzonder. Mooie mensen, gezellig en een goede sfeer. Maar black spreekt me meer aan. Ik houd van muziek met ballen. En bij white sta ik een beetje om me heen te kijken. Het publiek gaat daar niet echt los. Dat vind ik jammer.”

In welke hardstyle DJ zie jij op dit moment grote potentie om lang succesvol te worden en blijven?

“Headhunterz en Brennan Heart. Zij hebben internationale potentie. Ik ben een label aan het opstarten voor Headhunterz; Scantraxx Reloaded. Met Brennan heb ik M!D!FY Records. Ik zit in principe met Jan en alleman in de studio. Ik vind het leuk om jong talent te stimuleren en een frisse wind in de hardstyle scène te brengen.”

Wat doe je in de vrije tijd?

“Als ik al vrije tijd heb, dan bezoek ik geen hardstyle maar progressive feesten. Ik hoor Dana of Zany al op andere feesten waar ik draai. Ik vind het leuk om me bezig te houden met het grafische vak. Beetje Illustraten en Photoshop. Vrije tijd is voornamelijk om te chillen, voornamelijk met mijn vriendin.”

Wat wil je dan nog echt bereiken de komende jaren?

“Ik wil die ene wereldhit nog eens maken. Niet alleen een hit in Nederland maar ook wereldwijd. In Nederland kennen ze me nu wel. Het is ook leuk om een keer onverwachts uit de hoek te komen. Ik zou het dan alleen niet onder de naam The Prophet uit kunnen brengen. Helaas.”

Download nu de editie TED waar bovenstaand interview in is verwerkt: klik

21 mei 2006, Panama, Amsterdam

Rocking With The Best

Al bijna tien jaar lang professioneel DJ en geeft nu al een helpende hand aan jong talent om zich te kunnen ontwikkelen. Meet Laidback Luke. Grafisch vormgever, producer en internationaal erkende DJ.

Waarom ben je DJ geworden?
Ik wilde eigenlijk geen Dj worden. Ik wilde wel altijd al platen maken en muziek uitbrengen. Op een gegeven moment wilde mijn vriendin gaan DJ’en. Ze had draaitafels gekocht en probeerde het één keer te doen maar het lukte niet en smeet de koptelefoon aan de kant. Ik dacht: “zo moeilijk kan het toch niet zijn?” En wilde het ook wel eens proberen. Het ging eigenlijk hartstikke makkelijk en het draaien werkte verslavend. Ik ben sindsdien niet meer gestopt. In 1997 had ik mijn eerste betaalde gig. Mijn vriendin heeft het daarentegen nooit meer geprobeerd.

Welke baantjes heb je hiervoor gehad?
Ik heb geleerd om artwork te doen en ben eigenlijk grafisch vormgever. Ik heb bij mijn platenmaatschappij een paar jaar dat werk gedaan. Op mijn achttiende kreeg ik mijn eerste platencontract. En daarvoor zat ik nog op school en had ik baantjes zoals werken bij de Albert Heijn en een krantenwijk.

Wat zijn je ambities wanneer je carrière als DJ op een laag pitje staat?
Ik ben erg ambitieus en heb nog steeds grote doelen. Ik probeer dat eerst te bereiken. Er zijn nu nog geen DJ’s die met AOW zijn gegaan en ik ben ook zeker van plan om tot mijn veertigste door te gaan. Daarna zou ik wel jong talent willen begeleiden. Ik zie dat er veel te weinig gebeurt met aanstormend talent. Ik denk dat er wel een platform is om jonge jongens beter in de markt te zetten.

Sta je daarom ook als judge op de Talentenbeurs 3, 4 en 5 juni 2006 in de Jaarbeurs, Utrecht?
Ja, ik weet nog hoe moeilijk het was voor mijzelf om door te breken en in contact te komen met de juiste mensen zodat mijn talent werd herkend. Ik heb het idee dat jong talent nu te vaak voor gesloten deuren staan.

Waar oordeel je op?
Of iemand een natuurlijk talent heeft. En of je met iemand goed kan communiceren en zaken doen. Belangrijk is ook de uitstraling achter de draaitafels, de draaitechniek en platenkeus. Maar ook de zaal aan kunnen voelen.

Wat vind je van B-Connected?
Ik vind het een fantastisch concept dat een festival op verschillende plekken ter wereld gelijktijdig plaatsvindt. En ook de nadruk dat Afrikaanse landen niet alleen zielig zijn maar dat er ook coole muziek vandaan komt. Muziek is voor mij een heel belangrijk middel om mensen bij elkaar te brengen.

Hoeveel platen heb je ongeveer, denk je?
Ik zit wel over de 6000 denk ik. Mijn studio bevindt zich tussen alle platen. Als laatst heb ik de nieuwe plaat van Thomas Schumacher gekocht. Ik ben trouwens één van de eerste DJ’s die drie jaar geleden is overgestapt op het draaien van cd’s in plaats van vinyl. Ik koop mijn tracks nu op legale DJ mp3 sites als djdownload.com. Ik heb eerst tweeëneenhalf jaar vinyl platen gekocht en deze steeds gebrand op cd. Maar daar ging zoveel tijd in zitten! Dat downloaden en gelijk branden is ideaal.

Wat is het raarste wat je ooit is overkomen tijdens het draaien?
Er gebeuren zoveel rare dingen. Er is wel eens iemand gekomen die had een ketting met een christelijk kruisje mee en gaf deze aan mij en zei: “Dit is voor jou want jij bent God voor mij”. Of na afloop van een gig kwam een jongen en zijn vriendin naar me toe en de jongen wilde dat ik de tiet van zijn vriendin ging signeren.

Wat is je grootste blunder tijdens een set geweest?
Ik moest een keer draaien voor DJ Remy. Ik heb altijd een cd speler mee om mijn nieuwste producties te draaien door mijn set heen. En die moest ik elke keer opruimen als de volgende DJ kwam. Ik wilde de stekker van de cd speler uit het stopcontact halen maar in plaats daarvan haalde ik de verkeerde stekker eruit en de eerste plaat die Remy opzette werd dus afgebroken. Sorry!

Is er veel verschil tussen het publiek uit bijvoorbeeld Nederland en Ibiza?
Ja! Ik heb het gevoel dat iedereen die voet zet aan Ibiza ineens veranderen in partybeesten. Ik had dat zelf ook. Normaal hier in Nederland drink ik nooit als ik moet draaien en ga netjes op tijd naar bed. Maar op Ibiza had ik meteen zoiets van: “Ik moet los!”Ik zou er zeker wel vaker willen draaien dan dat ik nu doe. Dit jaar open ik voor Roger Sanchez een avond in de Pacha op 12 juni. Wat ik leuk, maar ook minder leuk, aan Nederlands publiek vindt, is dat ze heel erg kritisch zijn. Wij noemen het maar azijnpissers. Het kan nooit goed zijn. Maar dat werpt ook wel z’n vruchten af. Je merkt dat Nederlandse DJ’s op een veel hoger niveau zitten dan bijvoorbeeld DJ’s uit Engeland. Engelse DJ’s worden meer verwend door het publiek en als zij in Nederland draaien krijgen ze vaak de zaal niet los.

Wat vind je ervan dat bekende MC’s als Lady Bee en Gee jouw line uit ‘Rocking With The Best’ gebruiken tijdens performances?
Ik vind het echt gaaf. Ik heb zelf het idee dat veel mensen niet weten dat die line van mij is. Die track heeft nooit echt een goede kans gehad. We hebben wel een videoclip gemaakt maar het nummer is nooit hoog gekomen. Ik geloofde er wel altijd in en nu is het via de underground door mensen opgepakt en kent iedereen het. Dat is geweldig. Het is ook gewoon grappig dat ik die tekst gewoon in mijn slaapkamer heb verzonnen en dat het nu zo herkenbaar is bij mensen.

Op 3 juni sta je op de Sellout Sessions stage op Free Your Mind Festival. Is er verschil tussen het draaien in een club en op een festival?
Ja, zeker wel. Wat het leuke aan het draaien op een festival is, is dat het buiten is. Je draait als DJ meer in donkere clubs vaak midden in de nacht. Het draaien op een festival is gewoon een heel andere ervaring. Er zijn een aantal platen die je kan bestempelen als echte festivalplaten zoals muziek van Junkie XL. Deze platen komen gewoon minder tot hun recht in een club. Op een festival kun je wat alternatiever en heftiger draaien.

Wat doe je in je vrije tijd?
Haha, ik heb geen vrije tijd! Ik heb het echt heel druk. Ik zou wel wat meer willen tekenen en schilderen. Mijn hobby is scratchen. Ik kijk onwijs tegen DJ Rockid op omdat hij Nederlands scratchkamioen is geweest. Als ik een avondje uit ga dan ga ik kijken naar gasten zoals Rockit die aan het scratchen zijn. Ik zou de eerste House DJ willen zijn die meedoet aan een scratch wedstrijd.

Je hebt al vele beroemdheden ontmoet. Wie zou je nog graag willen ontmoeten?
Ik denk dat ik wel goed op zou kunnen schieten met Pharrell. Dat is wel een gast die tot mijn vriendengroep zou kunnen behoren. Als ik hem zou zien dan zou ik het wel over zijn skateboard achtergrond willen hebben. Ik heb zelf ook heel lang geskateboard. Ik zou niet iemand willen ontmoeten omdat ik vind dat het een grote beroemdheid is. Meestal ontmoet ik liever mensen met wie ik goed zou kunnen opschieten.

Tenslotte, wat is jouw motto?
Als je je ergens 100% voor inzet kan je alles doen wat je wilt bereiken!

Download nu de editie TED waar bovenstaand mini-interview in is verwerkt, klik op deze link http://www.ted.nl/ted4/gfx/kranten/TED_031.pdf

De telefoon van Bizzey

Mijn eerste mobieltje was een Philips Biga ofzo! Een lomp groot ding met een uitermate vrouwlijke vorm! Ik werd vaak uitgelachen!
Ik heb nu een Motorola V3 omdat mijn Nokia dood is en ik heb deze voor nood van mijn manager gekregen.
Mijn langste belletje ooit was met een mattie van mij omdat hij niet geloofde dat je 50 gulden beltegoed in een keer op kon bellen zonder dat de telefoon uitvalt! We stonden niet meer dan een meter van elkaar vandaan…
Favoriete ringtone: Tell Me To Stop van Bizzey natuurlijk! Dat is mijn eerste track.
Wallpaper: Van mijn rottweiler Booster! De dopeste hond ever!
Meligste voicemailbericht dat ik ooit heb achtergelaten: Dat was aan de art director van Flirt. Ik zat in de auto en had op een tune van k3 zijn voicemail ingesproken.
Meest sexy sms’je dat ik ooit ontvangen heb: Dat zeg ik niet want dan stuurt iedereen die gelijk!
Mijn mobieltje heeft me echt een keer uit de brand gered toen ik vast zat op de wc in een club en binnen tien minuten moest optreden!

Foto van Bizzey

Download nu de editie TED waar bovenstaand mini-interview in is verwerkt, klik op deze link http://www.ted.nl/ted4/gfx/kranten/TED_023.pdf

16 maart 2006, Almere

Leena Jaarsveld (26), ex-MTV VJ, is door de stichting Jantje Beton benaderd voor het ambassadeurschap van Make a Connection. De Make a Connection JongerenPersBureaus zijn opgezet om jongeren de kans te geven in hun vrije tijd te leren omgaan met echte camera’s, websites en mensen. Leena is sinds september 2005 ambassadrice. Ze is gevraagd omdat ze tijdens haar werk bij MTV ervaring heeft opgedaan met het maken van televisie. Haar taak is om de jongeren te adviseren en te helpen met de verschillende mediaprojecten. Leena is opgegroeid in Amsterdam Oost en heeft zelf meegemaakt dat buiten spelen daar niet zo gemakkelijk was door de hondenstront op veldjes en het gebrek aan speelplekken. Leena vindt het belangrijk dat Jantje Beton en Nokia zich inzetten voor de jongeren. “Ik vind het leuk dat jongeren al lerend actief deel uit kunnen maken van de maatschappij. En dat mensen ook echt naar hun luisteren. Het is erg belangrijk, hoe jong je ook bent, dat je de ideeën die je hebt uitdrukking kunt geven op een positieve manier.”

Één van de groepjes in het JongerenPersBureau in Almere houdt zich bezig met het onderwerp homoseksualiteit. “Dat vind ik een heel interessant onderwerp voor veertienjarige jongetjes. Dat ze dat durven en zo bespreekbaar maken onder hun leeftijdsgenootjes juich ik alleen maar toe.”

In Almere is ze voor het eerst op bezoek en ze is erg onder de indruk. “Het gebouw is prachtig en er zijn goede begeleiders waarvan je echt ziet dat ze dit werk met passie doen. De jongeren zijn ook erg leuk en lief. Zoals ik het nu zie dan had ik hier vroeger ook wel aan mee willen doen. Je hebt vaak een cliché beeld van een buurthuis. Ik denk dan aan hangen, poolen en tafelvoetbal. En hier heerst echt zo’n gezellige huiskamersfeer en het wordt erg professioneel gedaan. Ik heb nu ook echt zin om die camera van de kids te pakken en zelf aan de slag te gaan haha!” De gemaakte filmpjes worden uitgezonden op de lokale zender van Almere.

Voordat ze bij MTV terechtkwam heeft Leena Geschiedenis gestudeerd maar niet afgerond. Ze werkt sinds kort niet meer bij MTV want ze wilt haar studie afmaken. “Ik vind het toch wel heel fijn om een papiertje te hebben. Ik had het wel erg naar mijn zin die twee jaar bij MTV juist omdat ik niet alleen maar presenteerde. Ik bedacht de onderwerpen, regisseerde, deed camerawerk en het monteren. Elke dag van was ik van a tot z bezig met het MTV News. Ik heb geprobeerd om mijn studie te combineren met mijn werk, maar dat lukte gewoon niet.”

Als ze klaar is met haar studie wilt ze zich nog wel bezig gaan houden met media. Het lijkt haar leuk om documentaires of diepte interviews te doen. Werken bij tijdschriften of bij de publieke omroep sluit ze dan ook niet uit. “Iedereen denkt dat je aan de opleiding Geschiedenis niks hebt, maar je leert je juist breed te oriënteren. Het is een hartstikke leuke studie. Als je iemand interviewt moet je toch weten uit welke land diegene komt, waar dat ligt en welke godsdienst daar is? En je moet ook de taal een beetje spreken. Ik vind het ook een nare ontwikkeling dat iedereen maar beroemd wilt worden, zoals bij Idols. Je hebt toch echt wel wat meer nodig dan alleen met je kop op televisie zijn. Het gaat uiteindelijk toch om de inhoud. Ik ben nu een VJ die eventjes met haar kop op tv is geweest. Er gaan misschien wel wat deuren open en je hebt natuurlijk wel wat connecties hier en daar. Straks komen weer alle festivals en zal ik wel weer gaan helpen.” Maar die studie gaat voor…

Voor meer informatie over de JongerenPersBureaus check www.makeaconnection.nl!

Foto’s zijn gemaakt door Melissa Scholten

13 maart 2006, HMH Amsterdam

Om haar tweede album ‘Breakaway’ te promoten gaf ze een concert in een uitverkochte Heineken Music Hall. Op blote voeten in een stoere, zwarte driekwartbroek zong ze een uur lang bekende en onbekende nummers. Bij de track ‘Behind Those Hazel Eyes’ kwam ze in een witte trouwjurk, dezelfde als in de videoclip, het podium op.

Ondanks het vrij zachte geluid was er wel een kippenvel moment; namelijk de acapella versie van ‘Beautiful Disaster’ van haar eerste album. Ze vond dit nummer zo mooi dat er ook een live versie op haar tweede album staat. Ze gaf geen toegift aan het eind van het optreden, ondanks het gejoel in de zaal. Maar een aantal fans heeft ze wel gelukkig kunnen maken met een Meet & Greet!

Foto’s zijn gemaakt door Melissa Scholten